Galapagos Islands Journey ความลับแห่งเกาะกาลาปากอส


สำรวจ Galapagos เกาะภูเขาไฟในดินแดนห่างไกล

Galapagos การสังเกตและการเก็บรวบรวมสัตว์ป่าจาก กาลาปากอส  ของชาร์ลส์ ดาร์วิน นำไปสู่ทฤษฎีวิวัฒนาการเกี่ยวกับการคัดเลือกตามธรรมชาติของเขา

 

กาลาปากอส

Galápagos Islands The islands are found at the coordinates 1°40’N–1°36’S, 89°16’–92°01’W. Straddling the equator, islands in the chain are located in both the northern and southern hemispheres, with Volcán Wolf and Volcán Ecuador on Isla Isabela being directly on the equator. Española Island, the southernmost islet of the archipelago, and Darwin Island, the northernmost one, are spread out over a distance of 220 km (137 mi). The International Hydrographic Organization (IHO) considers them wholly within the South Pacific Ocean, however. The Galápagos Archipelago consists of 7,880 km2 (3,040 sq mi) of land spread over 45,000 km2 (17,000 sq mi) of ocean. The largest of the islands, Isabela, measures 2,250 sq mi/5,827 km2 and makes up close to three-quarters of the total land area of the Galápagos. Volcán Wolf on Isabela is the highest point, with an elevation of 1,707 m (5,600 ft) above sea level.
The group consists of 18 main islands, 3 smaller islands, and 107 rocks and islets. The islands are located at the Galapagos Triple Junction. The archipelago is located on the Nazca Plate (a tectonic plate), which is moving east/southeast, diving under the South American Plate at a rate of about 2.5 inches (6.4 cm) per year. It is also atop the Galapagos hotspot, a place where the Earth’s crust is being melted from below by a mantle plume, creating volcanoes. The first islands formed here at least 8 million and possibly up to 90 million years ago.

ตามประวัติ  Galapagos กล่าวว่าผู้มาแวะที่หมู่เกาะกาลาปาโกสนี้เป็นครั้งแรก คือกะลาสีเรือของชาววัฒนธรรมชิมู (Chimu) จากเปรูตอนเหนือ เมื่อปี พ.ศ. 2028 (ค.ศ. 1485) แต่จากบันทึกอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร ถือว่าบุคคลแรกที่กล่าวถึงหมู่เกาะนี้ก็คือ บิชอปแห่งปานามา มาถึงเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2078 (ค.ศ. 1535) อีกไม่นานต่อมา คือใน พ.ศ. 2113 (ค.ศ. 1570) หมู่เกาะกาลาปาโกสก็ปรากฏในแผนที่โลกเป็นครั้งแรก

วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2378 ชาลส์ ดาร์วิน ได้เดินทางมาแวะที่หมู่เกาะกาลาปาโกส โดยพักอยู่ในหมู่เกาะนี้ 5 สัปดาห์ ดาร์วินได้เดินทางมากับเรือบีเกิล (Beagle) แวะที่เกาะใหญ่ 4 เกาะ คือเกาะแชแทม เกาะชาลส์ เกาะอัลเบอร์มาร์ล และเกาะเจมส์ โดยใช้เวลา 19 วันในการเก็บสะสมตัวอย่าง และสังเกตลักษณะทางพฤกษศาสตร์และสัตววิทยาของที่นี่ ดาร์วินเรียกหมู่เกาะแห่งนี้ว่า “ห้องปฏิบัติการวิวัฒนาการที่มีชีวิต” (living laboratory of evolution) ความหลากหลายและแตกต่างของสิ่งมีชีวิตในหมู่เกาะนี้ ทำให้ดาร์วินได้ความคิดเรื่องการคัดเลือกพันธุ์โดยธรรมชาติและทฤษฎีวิวัฒนาการ และเมื่อชาลส์ ดาร์วินได้ตีพิมพ์หนังสือ กำเนิดพงศ์พันธุ์ (The Origin of Species หรือชื่อเต็มว่า the Origin of Species by Means of Natural Selection) ในปี พ.ศ. 2402 (ค.ศ. 1859) ผู้คนก็รู้จักหมู่เกาะกาลาปาโกสมากขึ้น

galapagosgalapagosgalapagosgalapagosgalapagosgalapagosgalapagosgalapagosgalapagos

สัตววิทยาของกาลาปาโกส

ชื่อเสียงของหมู่เกาะกาลาปากอสนี้เริ่มต้นที่ลักษณะอันน่าแปลกของสัตว์บนเกาะต่าง ๆ นั่นเอง โดยเฉพาะเต่ายักษ์ ซึ่งภาษาสเปนโบราณเรียกว่า กาลาปาโก (galápago) อันเป็นที่มาของ Galapagos ชื่อหมู่เกาะนี้ (galápagos เป็นรูปพหูพจน์) เต่าเหล่านี้คาดว่ามีอายุยืนที่สุดในบรรดาสัตว์โลกปัจจุบัน สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำแทบจะไม่มีเลย สัตว์เลื้อยคลานมีน้อย ส่วนสัตว์บกท้องถิ่นมีสัตว์ฟันแทะเพียง 7 ชนิด และค้างคาวอีก 2 ชนิด ส่วนนกบนเกาะเหล่านี้มีเพียง 80 ชนิดและชนิดย่อย นกที่พบมากที่สุด (ไม่นับนกน้ำ) คือนกฟินช์กาลาปาโกส หรือนกฟินช์ดาร์วิน นั่นเอง

สาเหตุที่สัตว์บนหมู่เกาะกาลาปาโกสเป็นที่น่าสนใจของนักวิทยาศาสตร์ ก็เพราะ
1) มีเปอร์เซ็นต์สัตว์ท้องถิ่นสูงมาก
2) สัตว์ชนิดต่าง ๆ ได้พัฒนาเป็นชนิดย่อยของมันเองในแต่ละเกาะ
3) นกฟินช์กาลาปาโกสได้พัฒนาตนเองขึ้นหลายชนิดจากบรรพบุรุษเดียวกัน โดยมีความแตกต่างสำคัญที่จงอยปาก
4) มีสัตว์อื่นๆ อีกมากที่พัฒนาตัวเองโดยปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม เช่น อีกัวน่าทะเลที่ว่ายน้ำได้ จะกินพืชทะเลเป็นอาหาร

นอกจากนี้ยังมีนกกาน้ำที่บินไม่ได้ 5) เต่ายักษ์ที่เคยแพร่พันธุ์บนทวีป แต่ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้ว เหลืออยู่เพียงบนเกาะขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีสัตว์ในเขตแอนตาร์กติก เช่นเพนกวิน และแมวน้ำขนเฟอร์ ซึ่งอาศัยอยู่บนเกาะเหล่านี้เคียงข้างกับสัตว์เขตร้อนได้

ผู้คนที่ตั้งชุมชนบนหมู่เกาะ Galapagos มักเป็นชาวเอกวาดอร์ โดยมากจะเป็นบนเกาะซันกริสโตบัล ซันตามาเรีย อีซาเบล และซันตากรูซ บางเกาะนั้นไม่มีมนุษย์อยู่เลย รายได้หลักของที่นี่มาจากการท่องเที่ยว ประมง และเกษตรกรรม เมื่อ พ.ศ. 2513 หมู่เกาะกาลาปาโกสมีประชากรทั้งหมดไม่เกิน 6,000 คน ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐที่มาอาศัยชั่วคราวพร้อมครอบครัว และเมื่อปี พ.ศ. 2532 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 10,000 คน

Singha Discovers 500 Galapagos แค่คุณเปิด…โลกก็เปลี่ยน